| تبليغات | X |
|
با راهنمایی های صمیمانه ی دوست خوبم الناز ( یلدا ) اسفند فرد عزیزم ترانه ی وحشت بعد از دو ماه باز نویسی شد... از دوستان خوبم ممنون میشم نظراتشون رو در مورد ترانه به اطلاعم برسونن......... با تشکر از الناز ( یلدا ) اسفند فرد عزیزم......... با تشکر پونه حدادیان برای خوندن ترانه ی " وحشت " به پست آبان ماه مراجعه کنید .......................................................................................................... یکی از ترانه هامو توی وبلاگ یه دوست دیدم.....جالبه!! شوکه شدم... ببخش "متولد ماه مهر من" که ترانه ی تولدت رو به تاراج بردن.......متاسفم! هجده مهره نازنین، میخوام بیام تولدت..... وای که چقدر عاشقتم !اینو که میدونی خودت؟ هجده مهر تولدت...... هجده مهر رسیدنم.... هجده مهر تو ترمینال ...بگو میای به دیدنم ؟ !! هجده مهر برای من....... یعنی دوباره زندگی کادو برات چی بخرم ؟هرچی بخوای هر چی بگی زاده ی ماه مهر من ! دیگه تموم شد بی کسی.. امروز همون روزیه که از آسمونا می رسی....... تولدت روزه منه.............. تولدت شکفتنم....... عطرـ تو می گیره گلم... دیگه تمومه پیرهنم... ترانه سرا : پونه حدادیان تمامی قسمت های قرمز این ترانه به قول معروف به سرقت برده شده...حق ندارم دلگیر باشم؟ + نوشته شده در شنبه هفدهم بهمن 1388 10:1 بعد از ظهر توسط پونه حدادیان
چه محکم دوشادوشت قدم برمیدارم وقتی هستی... وقتی دستامو میگیری... دیگه تنهایی کوچه هایی که هر لحظه ش برام یه خاطره س عذابم نمیده وقتی تو هستی...کنار من...توی لحظه لحظه ی ترانه هایی که هر واژه ش عطر ـ تورو داره!! کاش این روزا که هوا سردتره، برف میومد! کل ـ درخت ها رو عروس می کرد مثل ـ من ... که عروس ـ سفید ـ رویای توام ! آخ که چقدر دلم هوای گشتن تو همه ی اون خیابونا رو کرده ! هوای قدم زدن تو پارک ـ چیتگر حتی دلم واسه ترافیک های سنگین ـ شهر تنگ شده واسه مهرشهر... واسه فردیس... این عید که بیاد... اگه همه ی دعاهام بر آورده شه ... شاید شاید اوضاع روبه راه بشه... مگه نه؟ کاش لا اقل بارون بیاد! هفته ی پیش آسمون بهم گفت دلش هوای یه دل ـ سیر گریه رو کرده ولی طفلی اشک ـ چشماش خیلی وقته خشکیده..... برای همینه که هر روز چند ساعتی بغض میکنه ولی این بغض نمیشکنه... دلم براش می سوزه... دلم برای خودمم میسوزه!! دستامو بگیر...دستای خالیمو...دستای خسته م دستایی که باری نکشیدن...ولی تکیده شدن تو که میفهمی چی میگم؟... " متولد ماه ـ مهر ـ من " ... هنوز از راه دورهزاربار می بوسمت... مطمئن هستم... تو وسعت احساس ـ منو یادت نرفته... شاید این زمستون ـ آخر ـ دوریمون باشه!! فقط خودت بخون.... متولد ماه مهر من ! پونه حدادیان کاش می شد دست از سر زندگیم بردارن....زندگی آرومی که با تو ساختم مرد ـ من !!که لحظه لحظه هاش برام رویا بود....کاش می دونستند عشق خریدنی نیست.... تقصیر دل من نیست که فقط عاشق تو شده.... کاش می فهمیدن که به هم ریختن دنیای من بهایی سنگین تر از زیرو رو شدن دنیای خودشون داره....من نمی گذرم!! + نوشته شده در شنبه دهم بهمن 1388 9:45 قبل از ظهر توسط پونه حدادیان |
میون لحظه های خالی از عشق نباید بین ما بوسه بمیره ........ یه حسی باید این جا زنده باشه تاکه دست تو... دستامو بگیره .. . . . . ترانه سرا : پونه حدادیان باد ـ دلواپس ـ آذر ماه را به یاد آور ! کوچه ی عریض آشتی کنان همصدایی دف ها و دست ها را ! گفتم : ( آن چشم ها را از کدام آهوی رو به چاقو گرفته امانت گرفته ای ؟ ) گفتی : ( گواه ـ گریه خداداد است ! ) بعد از آن بود که معنی ـ نمناکی ـ آسمان را فهمیدم بعد از آن بود که به ارتفاع ـ علاقه ایمان آوردم بعد از آن بود که دست های من موطن ـ تمام ترانه های باران شد ! از : یغما گلرویی ایران این جا دیگه ایران...دیگه ایران ـ قدیم نیست... کوچه هاش اون کوچه هایی که با هم قدم زدیم نیست . . . ترانه سرا : پونه حدادیان گوشه گوشه ی خاطراتم سرشار از تو ء ... متولد ماه مهر ـ من ! من با تو ایرانمو شناختم.... از تو برای تو می نویسم... متولد ماه مهر من... شاید این نوشته ها آخرین برگ ها از کتاب معاصرـ عشق باشند... از عاشقانه ی رقصیدنمون... باور کن... تلاقی دو نگاه از جنس ماه مهر اتفاقی نبود! پونه حدادیان نسکافه ی داغ ـ نگاش ، شیرین تر از حس ـ منه اون که صداشو دوست دارم زاده ی هفت ـ بهمنه توی صداش تلاطمو ویولونش جنس بلور.......... دو بال داره رنگ ـ طلا ، دور ـ سرش یه حلقه نور زاده ی ماه بهمن و ....... وارث آب و ثانیه.....!!!! تو انعکاس ـ خوندنش یه موج ـ ارغوانیه ........ . . . ترانه سرا : پونه حدادیان پیشکش به شادمهر عزیزم.......واسه روزایی که با صداش به من بخشید....وبا لبخند ـ جادوییش زنده م کرد...هنوز شادمهر شیرین ترین اتفاق ـ زیباست واسه من !!!!!!!! هنوز هفتم بهمن برام یاد آوره رقص قشنگ دستاش رو سیمای سازه........ هیچ وقت تکرار نمیشی .................. تولدت مبارک پونه حدادیان + نوشته شده در پنجشنبه یکم بهمن 1388 12:32 بعد از ظهر توسط پونه حدادیان |
میشه از هجوم ـ ارغوانیت فهمید متولد ماه مهری عشق من!!... من از روز اول... از دیدار نخست میون ـ جذبه ی نگاهت گم شدم... و تو چه آروم ... آرزوهای دختر متولد ماه مهر رو مهر ماهی کردی... من به تو مدیونم.................. واسه تو که تموم منی...متولد ماه مهر من... پونه حدادیان + نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم دی 1388 6:26 قبل از ظهر توسط پونه حدادیان
حس داشتن قشنگیت آشنا مثل نوازش با نگاهی پراز تردید با سکوتی پرازخواهش اگه یک روز توروداشتم آسمونومیشکستم خورشیدوورش میداشتم زیرنورت مینشستم من بی توناتمومم مثل سردیه خزونم آوازدلتگیاموبه یاد چشات می خونم.. این قسمتی از ترانه ی( ناتموم ) هست که به سفارش واحد موسیقی صداو سیمای مرکز استان اصفهان روی یه ملودی از آقای فرید اسماعیلی نوشتم... در واقع یه ترانه ی مناسبتی هست که احتمالا" عید نوروز از صداو سیما پخش میشه. نامهربونیتو ورق می زنم تاکه شایدیه فصل تازه واشه ازتو باید یه چیزتازه نوشت شاید خوشی قسمت مادوتا شه یه جوری پایون بده غصه هامو یه جوری که خوده خودت میدونی گریه بکن شاید دلت سبک شه تا کی باهام انقد نامهربونی ؟ . . . . ترانه سرا : پونه حدادیان می خندم... فقط واسه این که خندیدن یادم نره... آخ! اگه تو مونده بودی.... دنیا یک جور دیگه می شد همیشه یه قدم عقب تر از احساس منی... ولی هنوز... با تموم دو دلی هام... خاطره های پراکنده مو محکم بغل گرفتم... شاید این زمستون سرد تر باشه ! پونه حدادیان دیده ام را که به دیدارـ دریا می برم ، آغوشت وسعت دیار من است ! دیاری که در آن ترانه رهاست وسیم خار دار به افسانه می ماند ! ( این سطر به صله ی یک تبسم تو سروده شد ! ) از : یغما گلرویی فضای سنگین خونه میگه نیستی یا که رفتی!! مثل بارونا چکیدم ازتو شعرام تا که رفتی...... ! تا که رفتی جای خالیت توی آغوش من افتاد توی گوشم یکی میگفت : (منتظر نمون، نمیاد ) رفتیو هجوم گریه سایه ساره قفسم شد.... قاب عکست توی خونه بی نفس هم نفسم شد . . . . ترانه سرا : پونه حدادیان ۱۸/دی/ ۱۳۸۸ + نوشته شده در شنبه دوازدهم دی 1388 3:3 قبل از ظهر توسط پونه حدادیان |
میگن وقتی براش گریه کنی اشکات آسمونی میشن مثل ـ بلور می ریزه روگونه هاتو دلتو خیس میکنه... میگن غم ـ ارغوانیه این شبا فلسفه داره... مثل ـ اینکه رفتی اون بالا ها پیش ـ خدا ! شاید بتونی با اشکات یه زنجیر بسازی و اونقدر بالا بری که دستاشو بگیری... میگن دره خونه ی خدا بازه ... میشنوه هر چی بگی... هر چی بخوای اما نمیدونم چرا هر وقت میخوام تو دل ـ گریه هام یواشکی بش بگم : ( آقا ... دلم کلی گرفته ! ) یادم میره حرفام، انگار از اول حرفی نبوده ! توی قلب ـ آرزوهام خودم می مونم و خودش اون موقع ست که حسش میکنم... آخ ! اگه می شد امشب برم حسینیه براش کلی بلوره اشک زنجیر می کردم! میخوام واسه دلم دعا کنم... با دعا هام ناسوت و ملکوت و جبروت و رد کنم اونوقته که لاهوت یه هق هق با من فاصله داره... پس بیا با هم بگیم : " السلام علیک یا ابا عبدلله وعلی الارواح التی حلت بفنآئک علیک منی سلام الله ابدا" ما بقیت و بقی اللیل و النهار ولا جعله الله آخرالعهد منی لزیارتکم السلام علی الحسین وعلی علی بی الحسین وعلی اولاد الحسین وعلی اصحاب الحسین " پونه حدادیان غروب ـ دلگیر ـ فردیس ! خاطرات ـ کودکانه ته ـ کوچه های آشنا وعده های محرمانه ! زیره نقره ریزه بارون قدمای خیس ـ چیتگر کرج از خاطره لبریز... آخرای ماه ـ آذر... پناه ـ داغیه دستات ، تو هوای کوچه ی سرد با منی مثل ـ خوده من ، ای همیشگی ترین مرد! . . . ترانه سرا : پونه حدادیان گفتی : ( پونه بخند... مثل اول ها ) به عشق ـ تو بلند بلند می خندم ... متولد ماه مهر من ! آذر ـ خوبی داشتم ، زندگیم چقدر قشنگه .... ممنون خدای خوبم ! دیگه تنهایی هامو ورق زدم نگاه کن ! یه فصل ـ تازه توی زندگیم باز شده ... حالا پشت ـ شب گریه های محرم... صدای تپش ـ دلمو می تونی بشنوی ! .... چقدر اندوه ـ این شبا رو دوست دارم... دیگه نمیخوام از دستت بدم... خاطره هامو محکم بغل گرفتم... پس آروم توی دلم میگم : ( امام حسین ... متولد ماه مهرمو برام نگه دار.........! ) دیشب یلدا بود!!!!!!!!!!! پونه حدادیان ۱/دی/۱۳۸۸ + نوشته شده در دوشنبه سی ام آذر 1388 8:13 بعد از ظهر توسط پونه حدادیان |
من همون نهال ـ خشکم که تو دست خاک اسیرم بی تو عمره من تمومه امروز و فردا میمیرم........... من همونم که یه روزی پره از جوونه بودم............. فارغ از گردش ماهو گذره زمونه بودم.................. توی باغی خونه داشتم پره از گلای زیبا............. توی یه باغ ـ بهشتی... که قشنگ بود مثل ـ رویا نه غم ـ تشنگی داشتم.... نه غم ـ دوریه آفتاب ! شب ـ من پر از ستاره... پره روشنیه مهتاب....... روزگار اما نتونست خوشیه منو ببینه.............. اون نخواست جایی باشم که بهترین جا رو زمینه دست ـ باغبون یه روزی منو از ریشه در آورد..... برای رفتن از اون جا واسه من گلدونو آورد.......... ریشه ی زخمیه من رو کاشت تو خاک خشک گلدون خاک ـ خشکی مثل خاک داغو بی روح ـ بیابون... منو با چند تا گل سرخ بردن از اون آشیونه......... ما رو کاشتن واسه زینت توی باغچه ی یه خونه ! توی یه باغچه ی کوچیک که نه گل داشت نه درختی روزای من می گذشتن آروم آرومو به سختی......... تا که یک روز توی باغچه یه نهال ـ تازه دیدم.........! من برای اولین بار....... مزه ی عشقو چشیدم ...! اون نهال ـ نو تو بودی که شدی زندگیه من.......... همه ی عشقو امیدم همدم ـ سادگیه من.......... با تو خوش بودمو خرم پره سبزی و طراوت.......... تا یه روز چند تا غریبه تو رو بردن به اسارت........ تو رو بردن تا بکارن توی یه باغچه ی دیگه......... باغچه ای که نشونیشو هیچکسی بهم نمیگه ! ولی رفتنت شروع ـ غم و غصه های من بود ! روزه آغازه زوال و مرگ بی صدای من بود....... حالا یه نهال ـ خشکم که تو دست خاک اسیرم بی تو..... عمره من تمومه ! امروزو فردا می میرم ترانه سرا : پونه حدادیان آروم آروم تو دل ترانه های نیمه جون می میرم.............. وقتی نگاهت مثل همیشه نیست! کاش آدمای دوروبرم آدم میشدن!!! واسه اونایی که دارن دنیامو تاریک میکنن متاسفم! چون متولد ماه ـ مهر ـ من تو چشاش خورشیدو داره........... خدایا ممنون که انقدر خوبی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! وتو همه ی وجودـ من... میشه از حضوره مهربونت سرشار از ترانه شد... چون تو هستی زندگی میکنم! من هنوز... به وسعت آغوش ـ مهربون ـ تو یه دل ـ سیر ، گریه می خوام!!! وقتی نگاهت دورـ بی کسیم حلقه میزنه دلواپس ـ پروانه ای که لب حوض نشسته تو بدنت خیمه میزنم........... هنوز طراوت حضور ـ تو منو به عاشقی می بره نازنین! از پونه حدادیان + نوشته شده در یکشنبه یکم آذر 1388 9:21 بعد از ظهر توسط پونه حدادیان |
بذار از وحشت شب فرارکنم....پره شبهام ازیه وحشت،یه نیاز وحشت بوسه رودستای تو و.... گم شدن تو غربت شبی دراز وحشت شکاره قلبی که میخواد.... منو از تو، تو رو از من بگیره گرمای آغوش تو میون برف! ........دل من دنبال اون روزا میره... بذاراز وحشت شب فرار کنم....توی این زمونه ی سیاه وبد.... نمیدونستی میمردم واسه تو...اون نگاهت منو دیوونه میکرد..... وحشت دستای تو،تو دست من!تو همون کوچه ی خلوت تو غروب طعم بوسه های نابی که هنوز مونده توی خاطراتم خیلی خوب !! وحشت و فرارمون از آدما... اون نگاهت که تو چشمام می دوید... لحن خنده های تو،توشعره من! کاش میشدبازم به اون روزا رسید بذار از وحشت شب فرار کنم.... وحشتی که از نبودن ـ تو بود! وحشت موندن ـ من تو خونه ای... که بدون تو دیگه خونه نبود.... حسرت ـ داشتن دست ـ پاک تو... تو نگاه ـ روشنت سحر شدن چشم ـ تو،کندو، عسل ریزه ولی... توی حسرت یه قطرش دل من وحشت رفتن تو از پیش من .... وقتی می گفتی که دوستم نداری همه ی کوچه رو گشتن تا شاید...تو پاتو از خونه بیرون بذاری... بذار از وحشت شب فرار کنم.... می شکنه بلور اشک توی چشام تو هنوزم توی ذهنمی ولی....داری گم میشی توی ترانه هام.... هرم دستات یخ زده ست دیگه منم... واسه تو مثل یه خاطره م توباد تودیگه نیستی تا من دیوونه شم... تا بگم که من دلم تو رو میخواد ! تو دیگه نیستی تو این محله ها... کوچه پرشداز یه باده خیلی سرد! رفتنت بدون یه خدافظی... وقتی چشمات یه نگاه به من نکرد....... ترانه سرا : پونه حدادیان (وحشت ) یکی از ترانه های جدیدمه که خیلی دوستش دارم... در اصل باش کلی خاطره دارم... کامل نوشتن ترانه به معنی اعتمادم به تک تک شماست!! شاید دیر باشه واسه آفتابی نوشتن... واسه متولده ماه مهری که دیگه بر نمیگرده رنگین کمونی که ازت ساختم... داره کمرنگ میشه مهربون!! ... واسه نجات ـ احساسم کاری کن!.............. از پونه حدادیان با تشکر از الناز( یلدا ) اسفند فرد عزیزم برای تولد دوباره ی این ترانه...... + نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388 8:44 بعد از ظهر توسط پونه حدادیان |
آره جازدم بذار تموم ـ عالم بدونن ....پر شده دنیام از این غم ـ غروب ـ رفتنی.. کم کمک دارم می سوزم توتبت ....با توام گوش میکنی همدم ـ خوب ـ رفتنی؟ آدم رفتنی از چی میتونه رهابشه؟ ازمنی که بدجوری اسیر ه این وطن شدم؟ تو باید پر بگیری ازخاک من تادل ـ رود،نذار با محبتات دروغ بگم باز به خودم..... . . . ترانه سرا : پونه حدادیان غربت ـ حادثه رو دزدیدی!!!!!!!!! من از اولین دیدار تو رو میون ـ غربت ارغوانی ـ حادثه گم کردم. مثل ـ این که از اول نبودی !! شب به شب آیینه داره بی قراریامه ومن هنوز نمیدونم که تو این روزا دل سپرده ی تو بودم یا حادثه! بد اخلاقیامو بذار به پای دیوونگیم رفیق روزای بغض ،روزای درد ، روزای تنهایی........... از پونه حدادیان من غرورم....یه غروره بی عدم ...... یه علامت سوال بعدهزارتا نقطه چین من می خوام برم، برم از این دیار .... منو وابسته نکن ترانه سازه نازنین ! من پر از توهم ـ پروازمو............ عشقی از لمس ـ سکوت ـ آسمون من نمی تونم بمونم تو ولی ..... چرا بم می گی کناره من بمون ...؟! . . . ترانه سرا : پونه حدادیان یادم اومد...درست چند دقیقه ... قبل از سکوت ـ رازقی...من از بوم ـ تماشای تو افتادم...یادم اومدکه...زیرـ این خاک...دست ـ پروانه ی من جا موندو...وسعت ـ پروانگی مو هیشکی نفهمید!...و حالا من بعد از (مهر) انتظارـ تولد ـ عاشقیم....به اندازه ی یه واژه نورانی... بارون می خوام !... بعد از این هجوم... شاید... نوازش کردن گل های گلدون بود... نوازش کردن ـ گل های افسوس! ... هیچ کس....میون قطره های هندسی ـ باد و بارون... منو ندید... منو نفهمید !!! از پونه حدادیان + نوشته شده در جمعه یکم آبان 1388 8:50 بعد از ظهر توسط پونه حدادیان |
اما گاهی سنت شکنی مزه میده آهنگی هست که خیلی گوشش میکنم و دوست دارم ترانه اش رو بنویسم . بغل بغل مصیبت عشقای بی هویت دروغ میگیم چه آسون بدون وقت و ساعت سبد سبد ترانه دروغ عاشقانه دنبال تو میگردم ای بهترین بهانه امروز برای همیم فردا از هم گریزون بیچاره عشق پاکم که شده درب و داغون همه مثال سنگیم با هر کسی یه رنگیم داد دنیا در اومد از بس که ما دو رنگیم نمیدونیم کی هستیم یا دنبال چی هستیم توی عشق و عاشقی به پای کی نشستیم توی دنیای ما عشق و وفا کیمیاس هر کی میگه عاشقته دروغ میگه اون بی وفاس اینم مشخصات آهنگه که کامل نوشتم اگه خواستید دانلودش کنید . قدیمیه اما خیلی قشنگه خواننده : بهزاد احمدوند تنظیم : بهزاد احمدوند آهنگ و ترانه : مسعود طاهری + نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم مهر 1388 2:34 قبل از ظهر توسط پونه حدادیان |
|
